Cotard sendromu, kişinin öldüğüne, var olmadığına ya da organlarının çürüdüğüne inanmasına yol açan nadir bir psikolojik bozukluktur. Genellikle ağır depresyon, şizofreni, beyin travması veya nörolojik hastalıklar sonucu ortaya çıkabilir. Hastalar sosyal hayattan uzaklaşabilir, beslenmeyi reddedebilir ve intihara yatkın olabilir. Teşhis, psikiyatrist değerlendirmesiyle konulur. Tedavide antidepresan, duygudurum dengeleyiciler ve psikoterapi gibi yöntemler tercih edilir.
Cotard sendromu ya da diğer adıyla yürüyen ceset sendromu, kişinin öldüğüne, var olmadığına, çürüdüğüne ya da iç organlarını kaybettiğine inanmasına yol açan psikolojik bir bozukluktur. İlk kez 1880 yılında Fransız nörolog Jules Cotard tarafından inkar sanrısı olarak tanımlanmıştır. Hastalar, kimi zaman yalnızca bedenlerinin bir kısmının yok olduğunu düşünürken, bazıları tamamen ölü olduklarına veya ölümsüz olduklarına inanabilir. Cotard sendromu genellikle majör depresyon, şizofreni, bipolar bozukluk ya da beyin hasarı gibi nörolojik ve psikiyatrik hastalıklarla birlikte görülür. Kişi, kendini ve çevresini algılayış biçiminde ciddi bozulmalar yaşadığı için sosyal ilişkilerden uzaklaşabilir, beslenmeyi reddedebilir ve intihara yatkın olabilir. Cotard sendromu acil psikiyatrik müdahale gerektiren ciddi bir durumdur.
‘COTARD SENDROMU NEDEN OLUR’
Cotard sendromu, genellikle beyin fonksiyonlarını etkileyen nörolojik hastalıklar veya şiddetli psikiyatrik bozukluklar sonucunda ortaya çıkar. Kesin nedeni tam olarak bilinmemekle birlikte, beyin yapısındaki hasarlar ve algı bozuklukları bu sendromun gelişiminde rol oynayabilir. Özellikle depresyon, şizofreni ve beyin travması gibi durumlar, kişinin benlik algısında ciddi bozulmalara yol açarak Cotard sendromunu tetikleyebilir.
Cotard sendromunun başlıca nedenleri arasında şunlar yer alır:Demans, Beyin enfeksiyonları, Epilepsi, Migren, Multipl skleroz, Parkinson hastalığı, Felç Beyin kanaması veya kafa travması, Depresyon ve şizofreni gibi psikiyatrik bozukluklar, Demans
